Cross Process

Cross Process is geen preset die je foto subtiel bijwerkt. Hij grijpt in. Cyaan trekt de schaduwen naar zich toe, geel drukt zijn stempel op de highlights, en het contrast schroeft omhoog tot je voelt dat er iets op het spel staat. Dit is de look van de jaren 90, toen modebladen en editoriaal werk eruitzagen alsof ze op een andere planeet waren gemaakt. Niet per ongeluk, maar omdat fotografen bewust de grenzen van het materiaal opzochten.

Wat de preset doet is gebaseerd op een echt chemisch proces: diafilm ontwikkeld in vloeistoffen bedoeld voor negatief-film, of andersom. De kleuren reageren verkeerd, op de mooiste manier. In de schaduwpartijen verschuift de kleur naar cyaan, soms bijna elektrisch. De lichte delen kleuren naar geel of warmgeel. Daartussen zit een contrast dat middentonen bijna wegdrukt. Huidtinten gedragen zich onverwacht. Hemels worden iets dat ze in werkelijkheid nooit waren. Elke foto reageert anders, afhankelijk van hoe het licht in het origineel was verdeeld.

De preset werkt het sterkst bij beelden met een duidelijke licht-donker-verdeling. Straatfotografie onder fel zonlicht, met harde schaduwen en felle reflecties. Portretten waarbij je niet bang bent dat de huid er naturel uitziet. Mode, performance, muziek, subcultuur. Beelden waarbij het er niet om gaat of het klopt, maar of het klopt voelen. Vermijd vlakke, grijze scènes zonder contrast, dan heeft de preset weinig om op te reageren.

Je kiest voor Cross Process als je een foto wilt die aandacht trekt zonder dat je een filter eroverheen gooit. Als je iets zoekt wat eruitziet alsof het uit een archief komt, maar toch nu gemaakt is. Of als je gewoon wil weten wat er gebeurt als je de kleuren loslaat en kijkt wat er overblijft. De preset nodigt uit om minder te controleren.

Praktisch: begin met de belichting van je origineel iets terug te draaien, een halve tot hele stop. Cross Process versterkt wat er al is, en overbelichte foto's raken hun detail in de highlights snel kwijt. Werk je met een portret, check de schaduwen in het gezicht: het cyaan kan mooi zijn, maar ook te veel worden. Een kleine aanpassing op de schaduwtinten in Lightroom geeft je meteen meer grip, zonder dat je het karakter verliest.