Teder

Herman de Coninck schreef over gewone mensen op gewone dagen, en over hoe dat soms het meest kwetsbare is wat er bestaat. Deze preset probeert iets van die sfeer vast te houden. Niet dramatisch, niet opzichtig. Teder. Het is een look die werkt als je foto's maakt van mensen die je kent, in momenten die je niet geregisseerd hebt.

Technisch gezien tilt de preset de schaduwen licht op, zodat de donkere partijen in je foto zacht wegvagen in plaats van hard afsnijden. De middentonen krijgen een warme tint, richting amber en zacht oranje, zonder dat het er gefilterd uitziet. Het contrast is gedempter dan je gewend bent van hedendaagse bewerking, meer in de richting van analoge film. Een lichte greinigheid versterkt dat gevoel. De algehele toon is bleek, warm en een beetje melancholisch, zonder dat het verdrietig wordt.

De preset werkt het best bij portretfotografie in natuurlijk licht. Denk aan keukentafels op een doordeweekse ochtend, mensen die samen koffie drinken, kinderen die niet naar je kijken, ouders op leeftijd, een vriendin die lacht om iets wat jij net zei. Buitenscènes in bewolkt of goudgeel licht doen het ook goed. Felle middagzon in volle zon werkt minder, dat botst met het zachte karakter van de preset.

Je kiest deze preset als je een foto hebt die al iets in zich heeft, maar die er in jouw bewerking te klinisch of te vlak uitziet. De Herman de Coninck-preset geeft die foto een gevoel van warmte en tijd. Niet als stijlgreep, maar als iets wat er al in zat en nu zichtbaarder wordt. Hij past ook goed bij documentaire reeksen van families of relaties, waar je de samenhang in de serie belangrijker vindt dan één sterke enkel beeld.

Praktische tip: verlaag de belichting iets voordat je de preset toepast als je foto aan de lichte kant is. De preset haalt wat uit de schaduwen, en als er te weinig schaduw is om mee te werken, verliest de fading zijn effect. Een foto die net iets onderbelicht is, reageert vaak mooier op deze bewerking dan een foto die al helemaal goed belicht was.