Wannabe

Wannabe gooit je terug naar 1996. Niet op een nette, nostalgische manier, maar met de rauwe energie van een goedkope wegwerpcamera op een schoolreisje. De kleuren zijn uitgewassen, het licht is een tikje te fel, en de hele foto voelt aan alsof hij al tien jaar in een schoenendoos heeft gelegen. Dat is precies de bedoeling.

De preset trekt de schaduwen omhoog en laat de hooglichten doorbranden. Daardoor verlies je diepte, en dat verlies is een winst. Kleuren worden pastelachtig en dof tegelijk, met een lichte gele of roze gloed afhankelijk van je witbalans. Contrast is laag, de toonkurve is S-loos en vlak. Huidstinten krijgen een bijna matte afwerking die je nooit in een moderne smartphone ziet. Het geheel oogt goedkoop, en dat is het compliment.

Wannabe werkt het sterkst bij groepsfoto's, straatmoment en portret in beweging. Denk aan vrienden op een terras, een concert in een kleine zaal, kinderen die buiten spelen zonder dat ze het weten. Ook mode-editorials met een retro-insteek profiteren van deze preset, net als documentaire beelden waarbij de sfeer zwaarder weegt dan technische perfectie. Statische studiofoto's op een witte achtergrond geven minder resultaat, want de preset gedijt bij rommelige energie.

Je kiest Wannabe als je een foto wil die aanvoelt alsof iemand hem per ongeluk goed maakte. Niet gecureerd, niet strak. Als je bezig bent met een project waarbij de tijdsgeest of collectieve herinnering een rol speelt, geeft deze preset een laag die moeilijk na te bootsen is met sliders alleen. Hij past ook goed bij content die bewust afstand neemt van de gepolijste esthetiek die social media de afgelopen jaren heeft gedomineerd.

Praktische tip: zet de belichting in Lightroom een derde tot een halve stop hoger voordat je de preset toepast. Wannabe is al ontworpen om overbelicht te ogen, maar een beetje extra licht in je bronbestand versterkt het goedkope filmeffect aanzienlijk. Schiet je in schaduw of bij bewolkt weer, dan werkt dit het beste.