Half Herinnering

Bloem is geen vrolijke preset. Maar hij is ook niet zwaar. Hij heeft iets van een middag die je je vaag herinnert, een straat die je kent maar niet meer precies weet waar. Sepia-achtig, met lage verzadiging en een nostalgische toon die foto's het gevoel geeft van iets wat al half herinnering is terwijl je ernaar kijkt. Geïnspireerd op de sfeer van het werk van J.C. Bloem, de dichter die over vergankelijkheid schreef zonder er gewichtig van te worden.

Technisch gezien trekt Bloem de verzadiging terug zonder de kleuren volledig weg te nemen. Er blijft kleur, maar gedempt, alsof het licht door gordijnen valt. De schaduwen worden iets zachter, de hooglichten koeler. Het contrast is laag tot middelhoog, waardoor de foto een vlakke, bijna gedrukte kwaliteit krijgt. Warme tinten schuiven licht richting sepia, koele tinten bewegen niet veel. Het resultaat voelt analoog zonder nep te zijn.

Bloem werkt goed bij straatfotografie waar de sfeer zwaarder weegt dan de details. Mensen op bankjes, verlaten pleinen, natte straatstenen in de herfst. Ook portretten doen het goed, zeker als het licht zacht en diffuus is, denk aan bewolkte dagen of raam-licht. Architectuur met leeftijd en textuur pakt mooi. Drukke scènes met veel felle kleuren werken minder goed. Hij verlangt naar stilte.

Je kiest voor Bloem als je wil dat een foto iets vasthoudt in plaats van iets toont. Als het moment al voorbij is op het moment dat je de sluiter indrukt. Hij past bij foto's waar de emotie in de ruimte zit, niet in het gezicht. En bij fotografie die geen uitleg nodig heeft maar wel een gevoel wil meegeven.

Praktische tip: pas Bloem toe en verlaag daarna de belichting met een halve stop als het licht in de foto al vrij helder was. De preset ademt beter in een iets donkerder beeld. Let ook op de hooglichten in de lucht. Als die te snel uitblazen, trek ze dan iets terug in Lightroom voordat je de preset aanpast. Zo blijft de sfeer intact.