Eenzaamheid

Eenzaamheid gaat niet over verlatenheid. Het gaat over de man op het perron die naar zijn telefoon staart terwijl de trein vertrekt. Het gaat over de vrouw op de bankje die niemand aankijkt, omringd door voetgangersverkeer. Deze preset zoekt die momenten op. De sfeer is ingetogen, soms zwaar, maar nooit melodramatisch. Wat je ziet is wat er is.

Technisch werkt Eenzaamheid met gedempt licht en koele middentonen. De hooglichten worden teruggetrokken, zodat harde stadslichten niet overheersen. De schaduwen blijven open genoeg om detail te houden, maar krijgen een donkere, licht groenige ondertoon die afstand suggereert. Kleuren zoals blauw en groen worden versterkt, warme tinten zoals oranje en geel worden licht onderdrukt. Het contrast is aanwezig, maar subtiel. Geen dramatisch zwart-witgevoel, wel een kleurpalet dat leegte ademt.

De preset werkt het sterkst op scènes met één persoon in een drukke omgeving, of juist met veel mensen die geen van allen contact maken. Wachtzalen, metrostations, pleinen op een grijze ochtend. Ook portretten waarbij de persoon wegkijkt of in gedachten verzonken lijkt, passen goed. Foto's met diffuus daglicht, bewolkte luchten of kunstlicht in de avond geven het beste resultaat. Direkte, harde middagzon past minder goed bij de toon van deze preset.

Je kiest Eenzaamheid als je een foto hebt gemaakt die al iets stils in zich draagt, maar waar de kleur of het licht die stilte nog niet volledig ondersteunt. De preset voegt geen emotie toe die er niet is, hij maakt zichtbaar wat al aanwezig was. Dat is een verschil. Gebruik hem bewust, op beelden die het verdienen.

Praktische tip: pas de belichting per foto aan voordat je de preset toepast. Eenzaamheid werkt het best op correct belichte of licht onderbelichte beelden. Is een foto te licht, dan vlakt het koele palet af en verliest het karakter. Voeg de preset toe, corrigeer daarna eventueel de belichting met maximaal een halve stop omhoog, en kijk wat het doet met de middentonen.